.

برای خوانش داستان ها روی تصاویر کلیک کنید

surma — Wed, 28 Oct 2009 23:24:18 GMT

چشمهای کیمیا	ازمیان سایه ها	بایسکلچه ونامه ها
لفافه های سیاه	گلوله های شادیانه	همسایه و باغ خواب های من
کوچه های زمستان	وهیچکس نفهمید	عزیزم خداحافظ
زیر دیوار شیرچایی رنگ	زنجیرها و چنگکها	درنم خواب آلوده گی های یک دهلیز
رنگ نو رنگ دیگر	سربریده	مردی که خودش را کشته بود
تلخاب	اژدهایی در آیینه صوتی	غزل درخاک
شمع ها تا آخر می سوزند	یقبرستان وپینه دوز	ما و چوکی های مکتب
فاخته های روی جاده	رفته هابرنمی گردند	مرگ یک قاضی
وآفتاب دیده نمی شد	یک روز آخر زمستان

از میان سایه ها

surma — Fri, 02 Oct 2009 18:37:18 GMT

ـ او مرد .

به مادرم می گویم ، او مرد . به مادرم می گویم که گریه نکند . خیراست ، گریه کند . اما بلند نی . آهسته آهسته گریه کند . طوری گریه کند که صدایش را غیر از خودش کسی نشنود.

پرده های اتاق را می کشم . اتاق نیمه تاریک می شود . مادر د رگوشه ء اتاف می رود و می نشیند و آرام آرام گریه می کند که صدایش را جز خودش کسی نشنود . خوب شد ، به برادرم می گویم که او گریه نکند ،نان نیست . بهتر است برود ، مثل هر روز د رنانوایی ، د رقطار بیایستد . این خوب است . هیچکس متوجه نمی شود که در خانه ء ما چه واقع شده است . برادر ، تو گریه نکن ..........

بایسکلچه و نامه ها

surma — Fri, 02 Oct 2009 13:12:18 GMT

... ما خوب هستیم ، نامه ات رسید . دوست عزیز ، خوب چه و گپ چه . از یک سو راکت ، از سوی دیگر قیمتی . یک ماه می شود که چراغ خانهء ما شیشه ندارد . نمی توانیم برایش شیشه بخریم . از همان شیشه های شکسته و دود زده کار می گیریم . فقط شام ها برای چند دقیقه ،آن هم به خاطر دیدار روی مبارک گندنه و قیافه های رنگ پریده و لاغر و خشک و خام نان های بازاری .شاید به این خاطرکه ببینم کسی بسیار نخورد . اگر تو بایسکلچه را بفرستی ، .....

لفافه های سیاه

surma — Fri, 02 Oct 2009 10:43:18 GMT

... و طندار ، جایت را تنگ نساخته باشم . این گادی ها همه همین طورتنگ هستند . ببین این اسپ هم مثل من لاغر است . همین طور نیست وطندار ؟زخم هایش را نگاه کن . مگس هارا ، دل آدم به این اسپ ها می سوزد . گفتی چه کار می کنم ؟ کاز از کجا شد ؟ در بازار هشنه غری لفافه فروشی می کنم . همین خریطه های پلاستیکی سیاه را می فروشم . غنیمت است . یک چند قران برایم می ماند . اگر کار نکنم ، پدرم به من نان نمی دهد . مرا ازخانه می کشد . ......

گلوله های شادیانه

surma — Fri, 02 Oct 2009 01:53:44 GMT

ما یعنی من و برادرم مالک ، هروفت که از خانه می گریختیم ، پهلوی قبر بی بی جان پنهان می شدیم . قبرستان نزدیک خانه ء ما بود و قبر بی بی جان در یک کنج قبر ستان موقعیت داشت . در این سال ها این قبرستان آن قدر کلان شده بود که پدرم حوصله ء گشت وگذار سر تا به آخر آن را نداشت تا مارا پیدا کند . آن قدر جنده های رنگارنگ ودرخت های نور س بالای قبر ها بود که اگر درمیان آن ها پنهان می شدی ، کسی نمی توانست به آسانی ترا پیدا کند . ....

چشم های کیمیا

surma — Thu, 01 Oct 2009 19:34:18 GMT

همسایه و باغ خواب های من

surma — Wed, 09 Sep 2009 23:33:18 GMT

...هر گاه سرفه می کنم ، تو از شدت سرفه کردن های من ترسی بر دلت راه مده . می دانم که تو برای من همسایه ء بسیار مهربانی هستی . این سرفه کردن ها و این حمله ها که گویی را ه گلویم را می بندند ، برای من یک گپ عادی شده و بسیار جدی نیستند . شاید کسی یادم می کند که آب دهانم در گلویم می پرد . بعد سرفه می کنم . شاید کسی یا کسانی یادم می آیند که برایم بسیار عزیزند و بی آن ها حتی آب دهان از گلویم پایین نمی رود . چه رسد به نان و آب ، آن قدر سرفه می کنم که اشک ازچشم هایم جاری می شود . اما در آخرین دقایق که فاصله ء چندانی با مرگ نمی ماند ، گلویم را رها می کند . .....

کوچه های زمستان

surma — Thu, 27 Aug 2009 11:28:18 GMT

... نیاز ، هی هی نیاز ، اگر دیو شده بودی ،حالا به هوا می پریدی . همهء ابر های سیاه را ا زآسمان می برداشتی . همه ء برف هارا را به یک پف آب می کردی و آن وقت آفتاب زهر یخبندان و زمستان را از اندام دیوارهای پخسه یی و گنبد های گلی در می آورد . آن وقت می دیدی که از دیوار های پخسه یی و گنبد های نمزده ، هرم سپیدی ، یعنی همان زهر تلخ یخبندان و زهر هوای زمستان ا زاندام های آنان بیرون می شد .به هوا می رفت و ناپدید می گشت .

وهیچکس نفهمید

surma — Sun, 23 Aug 2009 10:40:35 GMT

سه شنبه ، چهار شنبه ، پنجشنبه ... امروز چند شنبه است ؟به خیالش آمد که امروز مرتکب یک اشتباه بزرگ شده است . با عجله برخاست ، به جنتری که روی دیوار آویزان بود ، نگاه کرد . چشم هایش ضعیف شده بودند . حتی خط ها درشت جنتری را هم نمی توانست بخواند . عینکش را پوشید و به تقویم نگریست . نمی شد . اگر می دانست امروز چند شنبه هست ، آن گه می توانست از روی جنتری بفهمد که امروز چندم ماه است و حساب روز و ماه ا زنزدش گم شده بود . ....

عزیرم خدا حافظ

surma — Thu, 13 Aug 2009 17:47:18 GMT

"... حسن ، حمید ، جمال ...حسن، حمید ، جمال ... بچه های شیرینم ، گریه نکنید . نه ، نه گریه نکنید ، جیغ بزنید تا تا صدای تان را کسی بشنود . خدا مهربان است ؛ خدا رحیم است . حسن ، حمید ،جمال .. گریه نکنید ، فریاد بکشید ... حتمی کسی پیدا خواهد شد که صدای شمارا بشنود.... .