برای خوانش داستان ها روی تصاویر کلیک کنید

چشمهای کیمیا	ازمیان سایه ها	بایسکلچه ونامه ها
لفافه های سیاه	گلوله های شادیانه	همسایه و باغ خواب های من
کوچه های زمستان	وهیچکس نفهمید	عزیزم خداحافظ
زیر دیوار شیرچایی رنگ	زنجیرها و چنگکها	درنم خواب آلوده گی های یک دهلیز
رنگ نو رنگ دیگر	سربریده	مردی که خودش را کشته بود
تلخاب	اژدهایی در آیینه صوتی	غزل درخاک
شمع ها تا آخر می سوزند	یقبرستان وپینه دوز	ما و چوکی های مکتب
فاخته های روی جاده	رفته هابرنمی گردند	مرگ یک قاضی
وآفتاب دیده نمی شد	یک روز آخر زمستان

از میان سایه ها

ـ او مرد .

 به مادرم می گویم ، او مرد . به مادرم می گویم که گریه نکند . خیراست ، گریه کند . اما بلند نی . آهسته آهسته گریه کند . طوری گریه کند که صدایش را غیر از خودش کسی نشنود.

پرده های اتاق را می کشم . اتاق نیمه تاریک می شود . مادر د رگوشه ء اتاف می رود و می نشیند و آرام آرام گریه می کند که صدایش را جز خودش کسی نشنود . خوب شد ، به برادرم می گویم که او گریه  نکند  ،نان نیست . بهتر است برود ، مثل هر روز د رنانوایی ، د رقطار بیایستد . این خوب است . هیچکس  متوجه نمی شود که در خانه ء ما چه واقع شده است . برادر ، تو گریه نکن ..........